Darmparasieten komen vaker voor dan veel mensen denken en kunnen uiteenlopende klachten veroorzaken. Voedingsdeskundige en niet-praktiserend arts Anna Kruyswijk benadrukt dat parasieten zoals Blastocystis hominis en Dientamoeba fragilis regelmatig worden aangetroffen bij mensen met buikklachten, maar vaak onvoldoende worden herkend als mogelijke oorzaak.

Darmparasieten
Volgens Anna ontstaat een besmetting meestal via contact met ontlasting, bijvoorbeeld binnen gezinnen, op reis of via slechte hygiëne. “Je ziet ze vaak bij meerdere gezinsleden tegelijk. Dan is de hele familie besmet zonder dat men het doorheeft,” legt ze uit.

Van buikpijn tot eczeem

Parasieten in de darmen kunnen diverse symptomen veroorzaken. Veel mensen hebben last van buikpijn, een opgeblazen gevoel, winderigheid, misselijkheid of diarree. Maar ook klachten buiten de darmen komen voor, zoals huidproblemen, eczeem en vermoeidheid.

“Als je continu een parasiet bij je draagt, kan dat veel energie kosten. Mensen voelen zich dan chronisch moe of gewoon niet lekker in hun vel,” aldus Anna. Het aantonen van parasieten gebeurt via gespecialiseerde laboratoriumtests, waaronder specifieke testen voor Dientamoeba fragilis.

Meer dan een lichamelijk probleem

Naast de lichamelijke kant kijkt Anna ook breder naar de betekenis van parasieten. “Een parasiet neemt en geeft niets terug. Ik bespreek met mensen ook: welke parasitaire invloeden zijn er in jouw leven?” Daarmee doelt ze op situaties of relaties die energie kosten zonder iets terug te geven, wat volgens haar het herstel kan beïnvloeden.

In de reguliere geneeskunde zijn er medicijnen beschikbaar die door een arts worden voorgeschreven. Tegelijkertijd ziet Anna veel mogelijkheden binnen de natuurgeneeskunde. “Er zijn kruiden met een bewezen antiparasitaire werking, zoals zwarte walnoot, artemisia, knoflookolie, oregano en zwarte peper,” vertelt ze. Zulke middelen vragen wel tijd en consistent gebruik, vaak minimaal drie maanden, voordat verbetering merkbaar is.

Hygiëne en geduld als sleutel

Anna benadrukt het belang van hygiëne, zeker wanneer meerdere mensen in één huishouden leven. Deurklinken, kranen en toiletten kunnen besmettingsbronnen zijn, waardoor herinfectie gemakkelijk optreedt. “Als jij geneest en de anderen niet worden onderzocht, kun je opnieuw besmet raken,” waarschuwt ze.

Ze adviseert mensen om geduld te hebben bij een natuurlijke aanpak. “Als je je gezondheid op een zachte manier in balans wilt brengen, kost dat tijd. Maar je voorkomt vaak bijwerkingen die bij medicijnen wel kunnen optreden.”

The post Darmparasieten: onderschatte oorzaak van vermoeidheid appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Andrea Bleeker, kruidengeneeskundige, duikt in de wereld van Heermoes en zijn geneeskrachtige eigenschappen.
Hayo Bol, orthomoleculair therapeut, deelt zijn visie op het boek Besmettingsmythe en wat dat betekent voor ons begrip van virussen.

The post 22-01-2026, uur 1 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Juglen Zwaan bespreekt of teflonpannen wel zo veilig zijn en welke alternatieven er zijn.
Annet van der Tweel, kruidengeneeskundige, vertelt over Griffonia, een kruid dat kan helpen bij het verbeteren van je stemming.

The post 22-01-2026, uur 2 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Stress hoort bij het leven, stelt Ralph Moorman. Het is normaal dat mensen te maken krijgen met korte stresspieken, langdurige druk of spanning die van binnenuit ontstaat. Volgens Ralph is het probleem niet stress op zich, maar de manier waarop ons lichaam en ons leven ermee omgaan. “Het hormoonsysteem is prima ontworpen voor kortdurende stress,” legt hij uit. “Maar chronische stress is een ander verhaal.”

stress
Wanneer stress langdurig aanhoudt, kan de bekende ‘emmer’ vollopen. Dat uit zich niet alleen mentaal, maar ook hormonaal. Vaak wordt er gesproken over een te hoog cortisol, maar volgens Ralph wordt het pas echt problematisch wanneer cortisol niet meer goed functioneert. “Dan kom je in een soort bijnieruitputting terecht, of een lichamelijke burn-out. Dan is de emmer echt overgelopen.”

Stressbelasting versus stressbestendigheid

In zijn werk kijkt Ralph niet alleen naar wat mensen allemaal meemaken, maar vooral naar de balans tussen twee factoren: stressbelasting en stressbestendigheid. Stressbelasting bestaat uit concrete gebeurtenissen, zoals werkdruk, scheidingen, verhuizingen of verlies. Sommige daarvan zijn onvermijdelijk, maar de impact ervan verschilt per persoon.

“Hoe jij kijkt naar wat je overkomt, bepaalt voor een groot deel hoeveel stress het daadwerkelijk oplevert,” zegt Ralph. Daarnaast speelt iemands persoonlijkheid een grote rol. Perfectionisme of het zogeheten helperssyndroom – veel gezien bij mensen die altijd voor anderen klaarstaan – vergroot de stressbelasting aanzienlijk. “Die mensen zetten zichzelf structureel niet op één.”

De kracht van zingeving en leefstijl

Stressbestendigheid is volgens Ralph gelukkig goed te vergroten. Een gezonde leefstijl is daarbij essentieel, maar niet voldoende. “Het gaat niet alleen om voeding en beweging,” benadrukt hij. “Ook zingeving speelt een enorme rol.” Weten waarom je ’s ochtends opstaat, je nuttig voelen, kunnen groeien, je verbonden voelen met anderen en liefde ervaren: het zijn allemaal factoren die bijdragen aan veerkracht.

Wanneer deze mentale basisbehoeften vervuld zijn, kan het lichaam veel beter omgaan met stress. Dat maakt het verschil tussen stress die energie geeft en stress die langzaam uitput.

Werken aan jezelf is een proces

Ralph werkt vanuit een helikopterview: hij kijkt breed naar leefstijl, hormonale signalen en stresspatronen. Wanneer blijkt dat het stresskarakter een belangrijke rol speelt, verwijst hij mensen door naar bijvoorbeeld NLP- of cognitieve gedragstherapie. “Dat zijn geen quick fixes,” zegt hij. “Het is iets waar je soms je leven lang aan blijft werken.”

Volgens Ralph is dat juist de winst. Veel mensen beginnen hun traject vanuit klachten, maar eindigen met een andere vraag: hoe kan ik me nóg beter voelen? “Dan wordt stress geen vijand meer, maar een tijdelijke uitdaging.”

The post Stress is onvermijdelijk, uitputting niet appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Gonnie van de Lang – BIG-geregistreerd verpleegkundige en acupuncturist – vertelt hoe je kunt omgaan met MCAS (probleem met mestcellen)
Lidwien Jansen – oprichter van de Justus von Liebig Stichting – gaat in op de mineralenarmoede van onze bodem

The post 15-01-2026, uur 1 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Ralph Moorman – voedings- en hormoonexpert – bespreekt hoe je stress kunt balanceren en welke rol leefstijl daarbij heeft
Anna Kruyswijk – voormalig arts, nu van Jouw Voeding – belicht het onderwerp parasieten en de mogelijke invloed daarvan op gezondheid en energie.

The post 15-01-2026, uur 2 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Volgens bodem- en mineralenexpert Lidwien Jansen kijken we bij gezondheid al decennialang naar de verkeerde plek. In plaats van symptomen te bestrijden in het lichaam, zouden we moeten beginnen bij de oorsprong: de bodem.

Bodem
Een zieke bodem is een zieke plant en uiteindelijk een ziek lichaam,” stelt Lidwien. Die gedachte is allesbehalve nieuw. Al in 1936 concludeerde een Amerikaanse staatscommissie dat het eenvoudiger is om de bodem gezond te maken dan het menselijk lichaam. Toch is de aandacht sindsdien vooral uitgegaan naar medische interventies, en nauwelijks naar de basis van onze voeding.

De gevolgen daarvan zijn zichtbaar. Wereldwijd, ook in West-Europa, zijn landbouwgronden sterk verarmd. “Als er geen mineralen in de grond zitten, komen ze niet in de gewassen en uiteindelijk ook niet in ons lichaam,” legt Lidwien uit. Omdat mensen zelf geen mineralen kunnen aanmaken, zijn we volledig afhankelijk van wat de aarde ons levert.

Mineralendepletie als stille crisis

Uit grootschalig onderzoek, onder andere aangehaald door The Lancet, blijkt dat mineralendepletie al tientallen jaren gaande is. Dit betekent dat groenten en fruit steeds minder essentiële voedingsstoffen bevatten. “We kachelen als het ware langzaam achteruit,” zegt Lidwien. “Niet omdat we niets eten, maar omdat wat we eten onvoldoende voedt.”

Volgens haar ligt de kern van het probleem in de manier waarop landbouw is ingericht. Kunstmest voedt planten op korte termijn, maar put de bodem uit. De bodem raakt zijn natuurlijke diversiteit aan mineralen en sporenelementen kwijt, waardoor de kwaliteit van onze voeding structureel afneemt.

Terug naar de fundamenten van gezondheid

Lidwien beschrijft haar persoonlijke zoektocht naar gezondheid als verwarrend. “Je moet dit gebruiken, je moet dat gebruiken… op een gegeven moment dacht ik: zo ingewikkeld kan het toch niet zijn?” Die zoektocht bracht haar terug naar de basis: goede lucht, schoon water, voldoende slaap en vooral een gezonde bodem.

Ze vergelijkt het met een huis: “Je kunt de zolder mooi stuken, maar als de fundering in de kelder wankelt, stort alles uiteindelijk in.” Volgens Lidwien heeft het weinig zin om steeds nieuwe middelen toe te voegen als het fundament ontbreekt.

Bewustwording als eerste stap

Als oprichter en voorzitter van de Justus von Liebig Stichting zet Lidwien zich in om de relatie tussen bodemgezondheid en menselijke vitaliteit opnieuw onder de aandacht te brengen. “Veel mensen vinden de bodem belangrijk, maar zien nog steeds niet dat hún gezondheid daar direct mee verbonden is.”

Hoewel herstel van landbouwgrond een proces van decennia is, kunnen consumenten wel degelijk verschil maken door bewust te kiezen. Niet alleen biologisch, maar vooral voor producten van boeren die actief werken aan bodemopbouw. “Gezondheid begint bij bewustzijn,” benadrukt Lidwien. “Pas als we dat begrijpen, kunnen we echte keuzes maken.”

The post Gezondheid begint in de bodem appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Het mestcelactivatiesyndroom (MCAS) is een relatief onbekende aandoening, maar de impact op het dagelijks leven kan enorm zijn. Complementair therapeut en initiatiefnemer van MCAS Nederland Gonnie van de Lang zet zich al jaren in om bewustwording te creëren rondom deze complexe ziekte. Naar schatting kan MCAS voorkomen bij 15 tot 17 procent van de mensen, vaak zonder dat zij weten wat er precies aan de hand is.

MCAS
Bij MCAS zijn de mestcellen – immuuncellen die normaal gesproken het lichaam beschermen – overactief. Ze reageren op onschuldige prikkels alsof er gevaar dreigt en scheiden daarbij onder andere histamine uit. Dit kan leiden tot een breed scala aan klachten, die per persoon én per dag kunnen verschillen.

Triggers die het leven bepalen

Volgens Gonnie heeft MCAS een grote invloed op het dagelijks functioneren. “Wanneer de diagnose is gesteld, is het allerbelangrijkste om je triggers te leren kennen,” legt ze uit. Die triggers kunnen heel divers zijn: voeding, temperatuurwisselingen, inspanning, geuren of stress. Zelfs een warme douche of een wandeling door het gangpad met schoonmaakmiddelen in de supermarkt kan al klachten uitlokken.

Voeding speelt voor veel mensen een belangrijke rol. Histaminerijke producten kunnen klachten veroorzaken, maar de reactie is niet altijd direct herkenbaar. “Sommige mensen krijgen buikpijn, anderen worden benauwd of angstig. Dan wordt de link met voeding niet altijd gelegd,” vertelt Gonnie. Daarom adviseert ze om bij opvlammingen tijdelijk histaminelaag te eten en zoveel mogelijk vers te bereiden.

Aanpassen zonder jezelf te verliezen

Leven met MCAS betekent aanpassen, maar niet jezelf isoleren. Gonnie benadrukt dat het mogelijk is om stap voor stap weer ruimte te creëren. “Je leert alternatieven vinden: broccoli in plaats van spinazie, pekannoten in plaats van walnoten. Zo blijft je voeding gevarieerd.”

Ook op sociaal vlak vraagt MCAS om duidelijke communicatie. Uit eten gaan kan, mits vooraf wordt afgestemd wat veilig is. “Alles draait om veiligheid. Discussies aan tafel geven alleen maar extra stress, en stress is óók een trigger.”

Kennis, moed en hoop

In haar begeleiding kijkt Gonnie altijd breed: naar voeding, leefstijl, emoties en meerdere orgaansystemen tegelijk. “MCAS herken je alleen als je het geheel overziet,” zegt ze. Angstklachten komen vaak voor bij MCAS, niet omdat iemand een angststoornis heeft, maar doordat mestcellen het lichaam in een voortdurende alarmstand zetten.

Als ervaringsdeskundige weet Gonnie hoe zwaar de beginfase kan zijn. Toch blijft haar boodschap hoopvol: “Je moet moed hebben. Het is wennen en soms verdrietig, maar als je weet wat er speelt, kan je kwaliteit van leven enorm verbeteren.”

The post Leven met MCAS appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Juglen Zwaan – van aHealthyLife.nl – gaat in op de vraag of het verstandig is om nog te eten voor het slapengaan en wat dit betekent voor je slaap en herstel.
Wouter de Jong – orthomoleculair therapeut – belicht de gezondheidswaarde van Shilajit, dat vaak wordt ingezet voor energie en vitaliteit.

The post 08-01-2026, uur 1 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Paul Akkermans – gezondheidswetenschapper – buigt zich over de vraag welke sport het gezondst is.
Casper Beukema – orthomoleculair therapeut – vertelt wat fytotherapie zo interessant maakt en hoe kruiden kunnen bijdragen aan het ondersteunen van je gezondheid.

The post 08-01-2026, uur 2 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Leefstijltandarts en orthomoleculair geneeskundige Geiske de Ruig benadrukt hoe groot de invloed van de spijsvertering is op onze algehele gezondheid. In het bijzonder spelen galzuren daarbij een cruciale rol. “Galzuren zijn onmisbaar voor de vetvertering,” legt Geiske uit, “maar als de balans verstoord raakt, kunnen ze juist klachten veroorzaken.” Het onderscheid tussen primaire en secundaire galzuren is daarbij essentieel, al is het voor veel mensen onbekend terrein.

galzuren
Het gesprek met Geiske kun je beluisteren via de balk hierboven.

Galzuren worden in de lever aangemaakt uit cholesterol, opgeslagen in de galblaas en vervolgens afgegeven aan de dunne darm. Daar helpen ze vetten emulgeren zodat ze goed verteerd kunnen worden. Maar niet alle galzuren werken hetzelfde.

Primaire versus secundaire galzuren

Primaire galzuren worden rechtstreeks door de lever geproduceerd en hebben een duidelijke, ondersteunende functie in de spijsvertering. Secundaire galzuren ontstaan pas later, onder invloed van bacteriën in de dikke darm. “Met name bepaalde bacteriën, zoals clostridia, kunnen secundaire galzuren aanmaken die irriterend of zelfs schadelijk zijn,” vertelt Geiske.

Te veel ongunstige secundaire galzuren kunnen de darmwand beschadigen, ontstekingen bevorderen en bijdragen aan dysbiose. “Je kunt het een beetje vergelijken met zeep op een slijmlaag,” zegt ze. “Dat is simpelweg niet gunstig.” Volgens Geiske kunnen deze processen ook invloed hebben op het metabolisme, zoals problemen met bloedsuiker, insulineresistentie of een verlaagde vitamine D-status.

Wat zegt ontlastingsonderzoek?

Moderne ontlastingsanalyses geven steeds meer inzicht in het zogenoemde metaboloom. “Als ik zie dat iemand een hoge kans heeft op secundaire galzuurvorming, kijk ik meteen naar het microbioom,” aldus Geiske. “Zie ik veel clostridia, dan weet ik waar ik moet ingrijpen.”

Bij aandoeningen zoals de ziekte van Crohn of colitis komen verhoogde secundaire galzuren regelmatig voor. De aanpak begint dan met binden: vezels, actieve kool, klei of humuszuren helpen om overtollige galzuren af te voeren. Daarnaast is herstel van het microbioom cruciaal, met pre- en probiotica of gerichte middelen zoals oregano of berberine.

Herstel vraagt om maatwerk

Naast het terugdringen van schadelijke processen is herstel van de darmwand belangrijk. Stoffen als glutamine, zinkcarnosine en fosfatidylcholine kunnen hierbij ondersteunen. “Wat ik in deze fase juist níet doe, is extra galproductie stimuleren,” benadrukt Geiske. “Eerst moet de rust terug in de darm.”

Bij een overmaat aan primaire galzuren ligt de aanpak anders. Dan spelen bitters, vezels, stressmanagement en slaap een grotere rol. “Het is altijd zoeken naar de oorzaak,” zegt Geiske. “Is het de gal, de maag, een parasiet of stress? Dat vraagt om detectivewerk.” Niet voor niets noemt ze haar werkwijze lachend “de Sherlock Holmes-aanpak”.

Zie ook dit bericht.

The post De stille invloed van galzuren op je gezondheid appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.