Mohammed Boularhir – natuurgeneeskundige – deelt zijn inzichten over hoe je je hersenfunctie optimaal kunt behouden en versterken.
Hanno Pijl – internist en hoogleraar – legt uit waarom bewerkte voeding schadelijk kan zijn en welke impact dit heeft op je stofwisseling en gezondheid.

The post 05-03-2026, uur 1 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Yvonne van Stigt – orthomoleculair therapeut – vertelt hoe vroegkinderlijke trauma’s het lichamelijk functioneren kunnen beïnvloeden.
Sandra de Vries – orthomoleculair voedingsdeskundige – bespreekt mogelijke tekorten bij een veganistisch voedingspatroon.

The post 05-03-2026, uur 2 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Kruidendeskundige Andrea Bleeker is opnieuw te gast geweest om een ogenschijnlijk alledaags plantje in het zonnetje te zetten: het madeliefje. Andrea, die zich al decennialang verdiept in geneeskrachtige planten, wil met haar kennis laten zien dat gezondheid soms letterlijk voor het oprapen ligt.

madeliefje
Een klein bloemetje met grote kracht

“Het is een heel lief, klein kruid,” vertelt Andrea enthousiast. “Maar vergis je niet: het is ontzettend krachtig.” Het madeliefje is bij vrijwel iedereen bekend uit gazons en speeltuinen, maar weinig mensen weten dat zowel de bloemetjes als de blaadjes eetbaar zijn.
Volgens Andrea bevatten madeliefjes onder meer calcium, magnesium, ijzer en vitamine C. Ze kunnen vers over een salade worden gestrooid of verwerkt in bijvoorbeeld pesto. “Zelfs de blaadjes zijn lekker knapperig,” zegt ze. Het plantje groeit vrijwel het hele jaar door en is opvallend sterk: het kan vorst tot min 17 graden verdragen en komt steeds weer terug, zelfs na maaien of vertrappen.

Vooral bekend als ‘kinderkruid’

Het madeliefje staat volgens Andrea vooral bekend als een zogenoemd kinderkruid. “Kinderen worden er van nature naartoe getrokken,” legt ze uit. Het kruid wordt traditioneel ingezet bij verkoudheid, griep, verminderde weerstand en luchtwegklachten zoals astma en bronchitis.
Ook voor volwassenen kan het ondersteunend werken, al ligt de dosering dan hoger. Madeliefje is verkrijgbaar als tinctuur, waarbij voor kinderen vaak de leeftijd in druppels wordt aangehouden. Wie liever geen alcoholbasis gebruikt, kan de tinctuur aan lauwe thee toevoegen zodat de alcohol verdampt. Daarnaast kan eenvoudig thee worden gezet van verse of gedroogde bloemetjes.

Huid, wonden en blauwe plekken

Bijzonder is dat het madeliefje ook uitwendig gebruikt kan worden. Andrea noemt toepassingen bij eczeem, huiduitslag, acne en kleine verwondingen. “Als je het zowel inwendig als uitwendig gebruikt, zie je vaak sneller resultaat,” zegt ze. Van het kruid kan olie of crème worden gemaakt, maar kant-en-klare producten zijn eveneens verkrijgbaar.
Historisch gezien werd het madeliefje al gebruikt door Romeinse artsen, die gedroogd poeder op wonden strooiden om ontstekingen te voorkomen en genezing te bevorderen. Het plantje wordt daarom ook wel de ‘Hollandse Arnica’ genoemd. Een belangrijk verschil met arnica is dat madeliefje wél op open wonden mag worden toegepast.

Oude kennis opnieuw ontdekt

Andrea vindt het opvallend dat zoveel kennis over dit plantje verloren is gegaan. “Iedereen kent het, maar bijna niemand weet nog wat het kan.” Juist omdat het zo algemeen voorkomt en eenvoudig te plukken is, biedt het volgens haar een toegankelijke manier om met kruiden aan de slag te gaan.

Met haar platform ‘Kruidengeheimen’ deelt ze deze inzichten met een breed publiek. Haar missie: mensen opnieuw vertrouwd maken met de geneeskracht van planten die gewoon in hun eigen omgeving groeien.

The post De verborgen kracht van het madeliefje appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Orthomoleculair kPNI-therapeut Casper Beukema van praktijk Food4Medicine in Middelburg ziet in zijn spreekkamer regelmatig signalen van een onderschat tekort: choline. Volgens Casper is deze voedingsstof essentieel voor hersenfunctie, levergezondheid en de vetstofwisseling. “Het is een fundamentele bouwsteen waar bijna elk weefsel in het lichaam afhankelijk van is,” legt hij uit.

choline
Onmisbaar voor brein en zenuwstelsel

Choline lijkt qua structuur op een B-vitamine, maar heeft zowel water- als vetoplosbare eigenschappen. Daardoor kan het in uiteenlopende processen in het lichaam een rol spelen. Een van de belangrijkste functies is de omzetting in acetylcholine, een neurotransmitter die betrokken is bij geheugen, concentratie en informatieverwerking.
“Acetylcholine zorgt ervoor dat zenuwsignalen snel van A naar B worden vervoerd,” aldus Casper. Daarnaast speelt choline een rol bij de aanmaak van myeline, de beschermende laag rondom zenuwen. Die laag werkt als isolatie rond elektriciteitskabels en voorkomt dat signalen ‘weglekken’. Een tekort kan volgens hem leiden tot overprikkeling, geheugenproblemen, mentale vermoeidheid en moeite met informatieverwerking.
Ook bij de ontwikkeling van het zenuwstelsel, bijvoorbeeld tijdens de zwangerschap, is voldoende choline van groot belang.

Cruciaal voor lever en vetstofwisseling

Naast de rol in het brein is choline essentieel voor de lever. Het helpt bij het verwerken en transporteren van vetten. Wanneer er onvoldoende choline beschikbaar is, kan vet zich opstapelen in de lever. Dat vergroot het risico op een niet-alcoholische vervette lever. “De lever heeft choline nodig om vetten om te zetten in brandstof of bouwstoffen,” zegt Casper. “Bij een tekort raakt dat proces verstoord.” Daarmee raakt choline ook indirect aan metabole gezondheid en energiebalans.

Waar zit choline in?

Volgens Casper hebben omnivoren een duidelijk voordeel. Eieren zijn een van de rijkste bronnen: één ei levert ongeveer een derde van de gemiddelde dagelijkse behoefte. Ook lever, vis en schaaldieren bevatten aanzienlijke hoeveelheden.
Voor mensen die plantaardig eten, liggen de bronnen vooral in peulvruchten, noten en zaden. Soja en zonnebloempitten springen eruit, al is de concentratie lager dan in dierlijke producten. Daarnaast bevat bietensap betaïne, een stof die nauw verwant is aan choline en ondersteunend kan werken in vergelijkbare processen.
Supplementen zoals lecithine (uit zonnebloem of soja) kunnen volgens Casper in sommige gevallen een aanvulling zijn. “Maar variatie blijft de gouden regel. Combineer verschillende bronnen binnen jouw voedingspatroon.”

Wie loopt extra risico?

Casper ziet vooral verhoogde behoefte bij mensen die intensief mentaal werk verrichten. “Denken kost energie. Wie veel informatie verwerkt, heeft ook meer acetylcholine nodig.” Daarnaast noemt hij mensen met geheugenklachten of een familiegeschiedenis van dementie als groep die alert mag zijn op voldoende inname.
Signalen van een mogelijk tekort variëren van overprikkeling en terugtrekgedrag tot mentale vermoeidheid en verstrooidheid. “Je merkt het vaak aan het gevoel dat alles te veel wordt.”
Volgens Casper is choline daarmee geen modetrend, maar een fundamentele voedingsstof. “Het raakt aan je celmembranen, je hormonen, je zenuwstelsel. Het is veel breder dan men denkt.”

The post Overprikkeld? Choline kan cruciaal zijn appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Columnist Pim Christiaans wijst in zijn nieuwste bijdrage op de mogelijke voordelen van curcumine voor het brein. Volgens Pim, die al langer schrijft over voeding en gezondheid, staat deze stof uit kurkuma al jaren in de wetenschappelijke belangstelling vanwege de brede waaier aan gezondheidseffecten die eraan worden toegeschreven.

curcumine
Curcumine: meer dan een keukenkruid

Kurkuma is de specerij die curry zijn kenmerkende gele kleur geeft. De actieve verbinding in kurkuma heet curcumine. Deze stof staat bekend om haar sterke antioxidatieve en ontstekingsremmende eigenschappen. Dat is relevant, omdat oxidatieve stress en chronische laaggradige ontstekingen een rol spelen bij veroudering van de hersenen.
Volgens Pim zijn dit precies de processen die betrokken zijn bij aandoeningen zoals Alzheimer en Parkinson, maar ook bij mildere cognitieve achteruitgang die bij het ouder worden kan optreden. Daarnaast zijn er aanwijzingen dat curcumine mogelijk invloed heeft op de vorming van zogeheten Alzheimer-eiwitten in de hersenen en kan bijdragen aan herstelprocessen van zenuwcellen.

Wat zegt het onderzoek?

Om de claims rond curcumine beter te onderbouwen, verzamelden Chinese onderzoekers gegevens uit negen verschillende studies. In totaal namen meer dan 500 proefpersonen deel, die ofwel curcumine kregen, of een placebo.
Volgens de onderzoekers laten de gezamenlijke resultaten zien dat curcumine een positief effect kan hebben op de algemene cognitieve functie. Vooral bij mensen van 60 jaar en ouder werd verbetering gezien. Een belangrijke voorwaarde was wel dat de supplementen langdurig werden gebruikt: minimaal 24 weken.

De ‘sweet spot’ in dosering

Een opvallende uitkomst uit de analyse was dat er sprake lijkt te zijn van een optimale dosering. Te weinig curcumine gaf weinig effect, maar opvallend genoeg gold dat ook voor zeer hoge doseringen. De meest gunstige uitkomst werd gezien bij een dagelijkse inname van 800 milligram.
Dat is relevant voor consumenten, omdat veel supplementen lagere doseringen bevatten, bijvoorbeeld 500 milligram per capsule. Wie effect verwacht, moet volgens de onderzoekers niet alleen letten op de juiste dosering, maar ook op de duur van gebruik. Kortdurende inname lijkt weinig verschil te maken.

Realistische verwachtingen

Pim benadrukt dat curcumine geen wondermiddel is. Hoewel de resultaten veelbelovend zijn, gaat het om een relatief beperkt aantal studies. Wel lijkt het bewijs sterker te worden voor een ondersteunende rol bij cognitieve gezondheid, vooral bij ouderen.
De boodschap is dan ook genuanceerd: wie curcumine overweegt, moet rekening houden met de juiste dosering en voldoende lange gebruiksduur. Snelle resultaten zijn niet te verwachten.

The post Kurkuma als breinbooster appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Radiotherapeut en oncoloog Philippe Westerlinck van het Universitair Ziekenhuis in Luik ontwikkelde een innovatieve app die mensen inzicht geeft in hun persoonlijke kankerrisico. Met de gratis Cancer Risk Calculator wil hij preventie concreter en toegankelijker maken. In het gesprek licht hij toe hoe de tool werkt en wat gebruikers ervan kunnen verwachten.

kankerrisico
Inzicht in persoonlijke risicofactoren

De applicatie begon als een relatief klein project, maar groeide uit tot een uitgebreid platform waarin honderden risicofactoren zijn verwerkt. Philippe ontwikkelde eerst een soort ‘atlas’ waarin verbanden tussen uiteenlopende risicofactoren en verschillende soorten kanker systematisch zijn samengebracht.
Gebruikers krijgen niet alleen algemene statistieken te zien, maar ook een inschatting van hun persoonlijke risico. Op basis van kenmerken zoals leeftijd, geslacht en etnische achtergrond berekent de app wat de kans is om binnen 10, 20 of 30 jaar – of gedurende het hele leven – een bepaalde vorm van kanker te ontwikkelen. Ook de kans om eraan te overlijden kan worden weergegeven.

Leefstijlfactoren spelen daarbij een centrale rol. Roken blijft volgens Philippe veruit de belangrijkste beïnvloedbare risicofactor. Daarnaast worden onder meer alcoholgebruik, lichaamsgewicht, lichaamsbeweging en bepaalde infecties meegenomen. “Sommige infecties worden vaak over het hoofd gezien, terwijl ze een duidelijk verhoogd risico kunnen geven,” legt hij uit.

Gepersonaliseerde modellen 

Wat de tool bijzonder maakt, is de integratie van een groot aantal gevalideerde risicomodellen. Inmiddels zijn er meer dan 140 wetenschappelijke modellen opgenomen, en dat aantal groeit nog. Sommige modellen zijn algemeen toepasbaar, andere richten zich op specifieke risicogroepen, zoals mensen met een familiale belasting voor darmkanker of patiënten met hepatitis C, die een verhoogd risico hebben op leverkanker.

Philippe benadrukt wel dat context belangrijk blijft. Een model dat bijvoorbeeld in Japan is ontwikkeld voor maagkanker, kan niet zonder meer worden toegepast op een Europese populatie. Daarom vermeldt de app steeds wie het model ontwikkelde en voor welke doelgroep het bedoeld is. Transparantie en wetenschappelijke onderbouwing staan centraal: referenties naar de oorspronkelijke studies zijn in de applicatie terug te vinden.

Gratis en breed beschikbaar

De Cancer Risk Calculator is gratis te downloaden via zowel Android als Apple en is inmiddels meer dan 90.000 keer gedownload. De waarderingen zijn hoog; wereldwijd scoort de app gemiddeld 4,9 van de 5 sterren bij Android-gebruikers.
Het invullen van de vragenlijst kost ongeveer tien tot vijftien minuten. Niet alle onderdelen zijn verplicht: wie bijvoorbeeld geen medicatie gebruikt of geen genetische test heeft laten doen, kan die secties overslaan. Na het invullen ontvangt de gebruiker een overzicht van verschillende kankersoorten met bijbehorende risicocijfers en een vergelijking met het gemiddelde risico van iemand met vergelijkbare kenmerken.

Met de app hoopt Philippe mensen bewuster te maken van beïnvloedbare factoren. “Het gaat niet om angst creëren, maar om inzicht geven,” klinkt het. Preventie begint immers bij kennis.

The post Ontdek jouw persoonlijke kankerrisico appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Philippe Westerlinck – oncoloog – vertelt over een gratis app die het kankerrisico in kaart brengt, voor vroegtijdig inzicht.
Casper Beukema – orthomoleculair therapeut – legt uit waarom choline een belangrijke, maar vaak vergeten voedingsstof is.

The post 26-02-2026, uur 1 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Pim Christiaans – gezondheidsjournalist – bespreekt de relatie tussen curcumine en de hersenfunctie.
Andrea Bleeker – kruidengeneeskundige – belicht de werking van het madeliefje.

The post 26-02-2026, uur 2 appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Groenten fermenteren is geen hype, maar een eeuwenoude techniek die vandaag de dag aan populariteit wint. Fermentatie-expert Peter van Berckel legt uit dat succesvol fermenteren verrassend eenvoudig is: “Het draait om de juiste omstandigheden creëren — daarna doet de natuur het werk.” Met een paar basisregels kun je thuis veilig en smaakvol fermenteren.

fermenteren
De gouden regel: 2% zout

Wie wil beginnen met groentefermentatie, moet volgens Peter vooral één verhouding onthouden: 2% zout op het totale gewicht van groenten én eventueel toegevoegd water. “Dat percentage zorgt voor een veilige fermentatie,” legt hij uit. Het zout helpt de juiste melkzuurbacteriën domineren, terwijl ongewenste bacteriën geen kans krijgen.
Belangrijk is ook het soort zout. Peter is een voorstander van ongeraffineerd zeezout. Gewoon keukenzout bevat vaak alleen natriumchloride en toevoegingen zoals antiklontermiddelen — en die wil je niet in je fermentatiepot. Fijn zeezout lost bovendien makkelijker op in de pekel.
Bij lange fermentaties — zoals zuurkool — worden groenten volledig onder de vloeistof gedrukt. Dit creëert een zuurstofarme (anaerobe) omgeving, essentieel voor een goed proces. “Alles moet onder de pekel staan. Dat is je natuurlijke bescherming.”

Lange fermentatie: onze Europese traditie

In Europa kennen we vooral de langere fermentaties. Denk aan zuurkool, traditioneel bereid in het najaar om de wintervoorraad veilig te stellen. Afhankelijk van de groente duurt fermentatie één tot zes weken. Peter laat zijn zuurgroenten meestal zes weken staan, al proef je na een week al duidelijke verzuring.
Witte kool maakt zijn eigen vocht aan, maar bij stevigere groenten zoals wortel of rode biet moet water worden toegevoegd. Ook dat water krijgt weer de juiste zoutverhouding. “Ik weeg altijd alles samen — groenten plus water — en bereken daar 2% zout over.”
Hygiëne is belangrijk, maar steriel werken is niet nodig. “Gewoon schoon werken, handen wassen, een schone pot. Je werkt met levende processen. Op een gegeven moment sluit je de pot en moet je vertrouwen hebben.” Fermenteren is volgens hem ook een les in loslaten: je schept de voorwaarden, daarna doet de natuur haar werk.
Belangrijk detail: zet je pot op een donkere plek. Direct zonlicht kan het proces verstoren.

Japanse snelheid: fermenteren in uren

Naast de Europese methode is er ook een snellere techniek uit Japan, die Peter uitgebreid bestudeerde. Hierbij worden lichtgezouten groenten onder druk gezet in een zogenaamde picklepers. Deze methode levert geen weken- of dagenwerk op, maar resultaten binnen enkele uren.
De basis blijft hetzelfde: 2% zout. Het verschil zit in de fysieke druk en de snelheid. Peter noemt het met een glimlach “fermented fast food” — een techniek die past bij onze moderne, snelle levensstijl.
Opvallend is dat fermentatietechnieken wereldwijd veel overeenkomsten vertonen. “Mensen hadden vroeger geen contact met elkaar zoals nu, en toch zie je overal dezelfde principes terugkomen. Dat zijn bijna universele natuurwetten.”

Praktisch en veelzijdig

Raspen, snijden, dikke plakken of dunne reepjes — het kan allemaal. Vooral stevige najaarsgroenten zijn geschikt. Volgens Peter lijkt het soms alsof de natuur dit zelf zo heeft ingericht: de groenten die in september en oktober geoogst worden, lenen zich bij uitstek voor fermentatie.
Tijdens het fermenteren kun je tussentijds proeven om te bepalen wanneer de smaak goed is. De groenten blijven onder hun beschermende vloeistof staan; je haalt eruit wat je nodig hebt.
Fermenteren vraagt weinig techniek, maar wel aandacht. Met de juiste verhouding, schoon werken en geduld kan iedereen thuis beginnen.

The post Fermenteren volgens vaste natuurwetten appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Tijdens een verdiepend gesprek over vetzuren gingen Pim Christiaans en Juglen Zwaan in op een vraag van een luisteraar over de verhouding tussen omega 3 en omega 6. Hoe belangrijk is die vetzuurbalans eigenlijk?

omega 3
Volgens beiden is de verhouding cruciaal. Een verstoorde balans tussen omega 3 en omega 6 kan ontstekingsprocessen aanwakkeren. En juist chronische, laaggradige ontstekingen liggen aan de basis van veel moderne welvaartsziekten, zoals hart- en vaatziekten en metabole aandoeningen.

De omega 3-index als graadmeter

Pim liet in het verleden zijn omega 3-index bepalen via een vingerpriktest. Zo’n test meet het percentage omega 3-vetzuren in de membranen van rode bloedcellen. “Idealiter wil je boven de 8 procent zitten,” legt hij uit. Onder de 4 procent wordt als ongunstig beschouwd – en naar schatting zit het overgrote deel van de bevolking onder die grens.
Interessant is dat onderzoek laat zien dat de omega 3-index mogelijk een betere voorspeller is van hart- en vaatziekterisico dan cholesterolwaarden alleen. Een optimale waarde ligt volgens Pim rond de 8 tot 12 procent. Om dat te bereiken kan suppletie nodig zijn, zeker als er weinig vette vis wordt gegeten.

Vis, algen en levertraan

Waar haal je kwalitatief goede omega 3 vandaan? Plantaardige bronnen zoals lijnzaad bevatten ALA (alfa-linoleenzuur), maar de omzetting naar de biologisch actieve vormen EPA en DHA is beperkt. Daarom adviseren Pim en Juglen vooral bronnen die al EPA en DHA bevatten: vette vis of algenolie.
Voor wie geen vis wil eten, is algenolie een duurzaam alternatief. Vis maakt deze vetzuren immers niet zelf aan, maar verkrijgt ze via algen. Belangrijk blijft wel de kwaliteit: oxidatie is een reëel risico bij omega 3-producten. Daarom moet een supplement goed gezuiverd zijn, koel en donker worden bewaard en bij voorkeur in glas verpakt zijn.
Juglen gebruikt zelf levertraan en benadrukt dat productieproces en zuivering doorslaggevend zijn. Levertraan bevat naast omega 3 ook vitamine A, D en E. Daarbij is voorzichtigheid geboden, vooral met vitamine A, omdat een teveel schadelijk kan zijn. Transparantie van het merk en correcte dosering zijn essentieel.

Genetische verschillen en de toekomst van suppletie

Het gesprek kreeg ook een toekomstgerichte wending. Niet iedereen zet voedingsstoffen even efficiënt om. Genetische variaties – polymorfismen – kunnen bijvoorbeeld de omzetting van bètacaroteen naar vitamine A of van vitamine D2 naar D3 beïnvloeden.
Volgens Pim en Juglen staan we aan het begin van een tijdperk waarin gepersonaliseerde voeding en suppletie steeds belangrijker worden. DNA- en epigenetische testen kunnen inzicht geven in individuele behoeften. “Wat we nu doen is vaak nog schieten met hagel,” klinkt het. In de toekomst weten we preciezer wie welke ondersteuning nodig heeft.
Tegelijkertijd waarschuwen ze voor overhaaste conclusies. Niet elke test is even betrouwbaar, en kritisch blijven is noodzakelijk. Juist daarom vinden ze het belangrijk om wetenschappelijke publicaties grondig te analyseren en waar mogelijk direct met onderzoekers te spreken.

The post Omega 3 in balans appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.

Binnen de traditionele Chinese geneeskunde staat het besje Schisandra chinensis bekend als het ‘vijf smaken besje’. Orthomoleculair therapeut Wouter de Jong legt uit waarom dit kruid al eeuwenlang wordt ingezet als adaptogeen en waarom het ook vandaag de dag nog populair is binnen de natuurlijke gezondheidszorg.

Schisandra 
Volgens Wouter wordt schisandra in de Chinese kruidengeneeskunde vaak gecombineerd met andere kruiden. “Het is eigenlijk zoals zout in de keuken,” zegt hij. “Je kunt het bijna overal bij doen om de werking en smaak van andere kruiden te versterken.”

Vijf smaken en vijf elementen

Schisandra dankt zijn bijnaam aan het feit dat het vijf smaken in zich verenigt: zoet, zuur, bitter, zout en scherp. In de traditionele Chinese visie zijn die smaken gekoppeld aan de vijf elementen en verschillende orgaansystemen in het lichaam.
“Het wordt gezien als een adaptogeen,” legt Wouter uit. Adaptogenen zijn stoffen die het lichaam helpen zich aan te passen aan stress of veranderende omstandigheden. Ze stimuleren niet direct zoals cafeïne dat doet, maar werken subtieler.
Schisandra wordt vaak gecombineerd met kruiden als ginseng, gynostemma of goji. “Het werkt samen met andere kruiden. Het kan de werking versterken, dempen of balanceren.”

Geen snelle boost, maar subtiele ondersteuning

Wie een directe energie-explosie verwacht zoals bij koffie, komt volgens Wouter bedrogen uit. “Zo werkt het niet. Het is geen schijnenergie. Je krijgt geen piek en daarna een crash.”
In plaats daarvan ondersteunt het lichaam op een meer geleidelijke manier. Het kan zowel activeren als kalmeren, afhankelijk van wat het lichaam nodig heeft. “Je kunt het ’s ochtends nemen voor wat extra focus, ’s middags tegen een dip, of ’s avonds om juist rust te bevorderen.”|
De werking wordt binnen de Chinese geneeskunde gekoppeld aan het versterken van de qi, oftewel levensenergie. “Je zou kunnen zeggen dat de kaars wat dikker wordt,” aldus Wouter. “Je hebt meer energie te besteden.”
Toch benadrukt hij dat het effect meestal pas merkbaar is na regelmatig gebruik gedurende enige tijd. “Het is subtieler. Na een week of een paar maanden kun je merken dat je je stabieler voelt.”

Gebruik en dosering: minder is meer

Schisandra heeft een intense smaak. Gedroogd kan het behoorlijk overheersend zijn in thee of smoothies. Daarom adviseert Wouter kleine hoeveelheden. “Een klein handje gedroogde bessen of een mespuntje extract is vaak al voldoende.”
Hij vergelijkt het met noten of goji-bessen: een kleine portie volstaat. Zelf gebruikt hij gemalen, gedroogde bessen en voegt die af en toe toe aan een smoothie. “Het zit niet standaard in mijn protocol, maar ik gebruik het zo nu en dan.”

Let op kwaliteit en opslag

Bij de aanschaf van schisandra is kwaliteit belangrijk. Net als andere bessen kunnen ze bespoten zijn met bestrijdingsmiddelen. “Kies bij voorkeur biologisch of onbespoten producten,” adviseert Wouter.
Ook versheid speelt een rol. Hoe ouder het product, hoe lager het gehalte aan antioxidanten. “Net als bij goji-bessen: ze verkleuren na verloop van tijd. Hoe verser, hoe beter.” Bewaren moet droog gebeuren om schimmelvorming te voorkomen. “Gebruik bijvoorbeeld een glazen pot met een silica-zakje om vocht te absorberen. Kruiden moeten droog blijven.”

The post Schisandra: subtiele energiebooster appeared first on Gezondheidsnieuws Radio.