“पवित्रस्थानको निर्माण हुनुभन्दा पहिले मुक्तिको ईश्वरीय कार्य भएको थियो, अर्थात्, इजिप्टको दासत्वको शक्तिबाट इस्राएलको छुटकारा।

येशूको अवतार एक रहस्य हो र साथै एक विशेष विज्ञान पनि हो जुन उद्धार पाएकाहरूले अनन्तकालसम्म अध्ययन गर्नेछन्।

प्रस्थानको अन्तिम अध्याय (प्रस्थान ४०) ले बासस्थानको समर्पण र दशपत्रको उपहारको वर्णन गर्दछ।

मोशाले होसियारीपूर्वक बासस्थान निर्माण गरे, र सीनै पर्वतमा उनले प्राप्त गरेका निर्देशनहरू लगनशीलताका साथ कार्यान्वयन गरियो। बाइबलीय पदले निम्न कुराहरूको गणना गर्दछ:

बासस्थान निर्माण गर्न प्रशस्त मात्रामा विभिन्न बहुमूल्य सामग्रीहरू आवश्यक पर्थ्यो, र यो परमेश्वरका जनहरूबाट उदार दानद्वारा पूरा भएको थियो, जसले आफ्नो हृदयको गहिराइबाट, स्वेच्छाले र आनन्दका साथ दान दिएका थिए।

सातौं दिनको विश्रामदिनको विरोध गर्नेहरूले जति नै झूटो तर्क गरे पनि, यो यहूदीहरूको लागि मात्र थियो (सातौं दिन अदनमा अलग गरिएको थियो र पवित्र गरिएको थियो)।

पुरानो नियममा (र आज हाम्रो लागि पनि) परमेश्वरका जनहरूको प्रमुख काम प्रभुसँग घनिष्ठ सम्बन्धमा बस्नु थियो; उहाँको आराधना र सेवा गर्नु थियो; र, साथै, अरूलाई परमेश्वरको सही तस्वीर प्रस्तुत गर्नु थियो।

एउटा उदास दिनमा, एक बुबा र छोरा एउटा गिर्जाघरमा गए

परमेश्वरले मोशालाई आफ्नो प्रेमको चरित्र प्रकट गर्नुभएपछि, मोशा उज्यालो अनुहार लिएर इस्राएलको शिविरमा ओर्ले। के मोशालाई सुरुमा थाहा थियो कि उनको अनुहार उज्यालो छ? पटक्कै थिएन।

मोशाले पहिलेका जस्तै दुईवटा ढुङ्गाका पाटीहरू आफूसँगै लैजानु पर्यो, जुन उनले भाँचेका थिए।

सुनको बाछोको धर्मत्याग पछि, मोशाले परमेश्वरका जनहरूको लागि मध्यस्थता गरे र परमप्रभुले तिनीहरूलाई प्रतिज्ञा गरिएको भूमिमा डोऱ्याइरहनुहुनेछ भन्ने कुरामा आश्वस्त हुन चाहन्थे। आफ्नो भित्री हृदयमा,