Het stel Briza en Thanassis had een turbulente relatie. Had, want Briza leeft niet meer. Tijdens een nachtje in een Van der Valk-hotel werd ze gedood door haar vriend.

Beide partners werkten als sekswerkers. Thanassis had een bekende Nederlander als klant en die claimde hem steeds vaker. Zo vaak, dat Briza volgens hem jaloers werd, als er plotseling weer een taxi voor de deur stond om hem op te halen. Volgens Thanassis kregen ze die avond in het hotel ruzie, waarna hij haar in een nekklem legde en ze overleed.

De rechtbank legde Thanassis tien jaar cel op, maar hij ging in hoger beroep. In dat hoger beroep worden de gebeurtenissen opnieuw besproken. Ook Briza’s familie is erbij. Zij is in Colombia geboren als Jorge Iván, en later in transitie gegaan.

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak voor AD Haagsche Courant: „Haar familie hoort nu wat er uiteindelijk met hun geliefde Briza is gebeurd. Maar sommige antwoorden hebben ze niet gekregen. En dan laat je Den Haag achter je, waar dit alles is gebeurd, zónder degene die je lief hebt gehad. Het lijkt me heel intens.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 61-jarige Yuval kwam vanuit Israël naar Nederland om zichzelf te kunnen zijn. Hij kreeg een relatie met Mark en ze bouwden samen een leven op. Ook na die relatie bleef hun band sterk, tot Yuval in april 2022 werd gedood in zijn woning.

Toen Yuval een leverziekte kreeg en steeds afhankelijker werd van hulp, was Mark zijn mantelzorger.Op een avond reageert Yuval plots niet meer op berichtjes. Mark vertrouwt het niet en gaat langs bij zijn appartement in Lunetten. Daar treft hij een afschuwelijk tafereel aan: Yuval ligt vastgebonden en zwaargewond naast zijn bed. Hulp mag dan al niet meer baten.

Al snel komt de politie drie mannen op het spoor: Pascal, Bruno en Younes. Wat begint als een plan om geld te stelen voor drugs, eindigt in een fatale geweldsexplosie. Tijdens de rechtszaak wijzen de verdachten vooral naar elkaar. Wie precies wat heeft gedaan in de woning van Yuval blijft lange tijd onduidelijk.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad „Ik heb contact gehad met Mark. In het begin vond hij het lastig dat hij door de pers benaderd werd, maar door zijn verhaal werd duidelijk dat Yuval een mans was die altijd voor iedereen klaarstond, en daar was hij wel heel tevreden mee.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als rechtbankverslaggever zit je uiteraard vaak in de rechtbank, maar soms zitten er zaken tussen die je lange tijd bijblijven. De zaak die Iris van den Boom niet snel zal vergeten, gaat over het jongetje Rico, dat ontvoerd werd uit zijn eigen bed.

Het gebeurt allemaal op een zaterdagochtend in Barneveld, in augustus 2024. De ouders van het jongetje zien ’s morgens dat de slaapkamerdeur van Rico openstaat, terwijl zij die de avond ervoor dicht hebben gedaan. Als ze de kamer inlopen, is het bedje van Rico leeg. Via de videodeurbel zien ze een man lopen, met hun kind in zijn armen.

Die man blijkt later de 54-jarige Ahmet te zijn. Hij wordt verdacht van het misbruiken en ontvoeren van de jongen. In de rechtbank wordt hij veroordeeld tot vier jaar cel en tbs. Daar is A. het niet mee eens: hij gaat in hoger beroep.

Dat hoger beroep moet nog worden behandeld. Hoe gaat het nu met Ahmet? En met peuter Rico? Rechtbankverslaggever Iris van den Boom van AD Amersfoortse Courant volgt de zaak op de voet. „Sommige zaken blijven je altijd bij, en deze staat misschien wel bovenaan alle zaken die ik heb gevolgd. Ahmet wil graag in contact komen met de ouders, maar als ik terugdenk aan de zitting van destijds kan ik me niet voorstellen dat zij daarop zitten te wachten.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Er staat een man voor de deur, in nette kleding. Hij heeft een map in zijn hand en vertelt degene die de deur opent dat er mogelijk straling in huis is. Zodra hij weer weg is, blijken ook sieraden en geldbedragen verdwenen.

Die nette man was in veel gevallen de 36-jarige Boban. Terwijl hij de oudere slachtoffers meenam naar de badkamer, omdat daar de minste straling zou zijn, sneakte zijn neef het huis in om de ouderen te beroven.

Maar bij een van zijn pogingen werd Boban betrapt, omdat de bewoosnter een camera in haar huis had staan, waarop haar dochter meekeek. En dus stamelt de zenuwachtige Boban in de rechtbank dat hij spijt heeft, en dat hij dit nooit had moeten doen. Hij legt uit dat hij schulden had en verslaafd was aan tramadol.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Ik vind dit het laagste van het laagste. Je mag in de rechtbank nooit wat zeggen als journalist, maar in dit geval heb ik wel de neiging om tegen hem te zeggen ‘Jongen, je hebt zelf ook een moeder. Wat zou je ervan vinden als iemand dit bij jouw moeder deed?’”

Wil je meepraten over deze zaak? Ga dan naar AD.nl/dezaakx en discussieer mee

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Yara naar haar werk gaat, laat ze haar zoontje Noa (1) achter bij haar stiefvader Jamilo. Hij is de vriend van haar moeder en samen hebben zij ook een jong zoontje. Zo kunnen ze leuk samen spelen, maar als ze thuiskomt ontdekt Yara dat er niet alleen gespeeld is.

Noa heeft namelijk krassen in zijn nek en blauwe plekken op zijn arm. Ze maakt foto’s van de verwondingen, maar laat het verder rusten. Als ze een week later, na weer een dag oppassen door Jamilo, opnieuw blauwe plekken ziet, confronteert ze hem ermee. Hij zegt dat het kwam door het spelen en stelt haar daarmee gerust. Maar een week later is het wéér raak: Noa heeft twee gebroken ribben en een gebroken arm. Jamilo wordt opgepakt en zit drie dagen in voorarrest.

In de rechtbank moet Jamilo dat uitleggen. Hij zegt dat hij geen verwondingen heeft gezien en dat er gewoon is gespeeld. Volgens hem mocht Yara hem vanaf het begin niet en probeert ze hem zwart te maken.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het is al erg genoeg hoe ver het is gekomen. Moeder Yara verdient dus een pluim voor het feit dat ze heeft ingegrepen. Hoe moeilijk dat ook zal zijn geweest, want Jamilo was toch de vriend van haar moeder. Daardoor is de cirkel van geweld doorbroken.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 40-jarige Silvia heeft een nagelsalon aan huis in Pijnacker, maar ze heeft ook een duistere kant: zeven jaar lang lichtte ze een klant en vriendin op, en dat kostte die vriendin bijna 900.000 euro.

Terwijl Irene voor de eerste keer in de stoel zit bij Silvia om haar nagels te laten doen, stormt Silvia’s partner binnen om te vertellen dat ze uit hun huis worden gezet omdat ze een huurachterstand hebben. Irene wordt geraakt door het verhaal en biedt aan 300 euro te betalen. Ze boekt ook meteen een nieuwe afspraak, en de twee vrouwen worden vriendinnen.

De huurschuld lijkt na een tijdje opgelost, maar dan vertelt Silvia dat ze haar bedrijf wil uitbreiden. Nu werkt ze in een kamer in haar huis, maar ze zou graag een studio in haar tuin zetten. Ook daaraan betaalt Irene mee: haar scheiding is inmiddels definitief en de boedel is verdeeld, dus heeft ze het geld. In de loop der jaren gaat het om bijna 900.000 euro. Daar komt bijna niets van terug.

Pas na jaren vriendschap ontdekt Irene dat ze is opgelicht. Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Ze zal zichzelf nu voor haar kop slaan: waarom ik heb dit niet eerder gezien? Maar dat is juist waarom het oplichting is en waarom het vaak voorkomt: je ziet het niet omdat je wordt opgelicht. Oplichters kunnen nu eenmaal op bepaalde triggers drukken bij mensen.” 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na een houdverbod zou je zeggen dat een kattenliefhebber wel beter weet, maar in het geval van Jasmine blijkt dat toch anders te zijn. Bij een controle blijken er 14 katten in haar huis te leven, in zeer slechte omstandigheden.

Overal in huis liggen kattenharen, er is veel ontlasting en het ruikt er naar ammoniak. Een deskundige die in de woning komt, krijgt hoofdpijn en wordt benauwd, en in de badkamer zitten twee Maine Coons opgesloten. De dierenarts die de katten vervolgens onderzoekt, komt met een waslijst aan problemen bij de dieren.

Volgens Jasmine, de bewoonster van het huis, zijn de katten echter niet van haar en overtreedt ze dat houdverbod niet. De dieren waren namelijk van haar partner en haar zoon, zo legt ze uit. Maar als ze naar hun voerbak liepen, gaf ze ze wel eten.

In de rechtbank vertelt ze dat ze de katten niet kan weggeven: ‘Dat doe je gewoon niet.’ En hoewel ze hulp krijgt in gesprekken, wacht ze nog altijd op hulp in de huishouding. Zelf denkt ze zo’n zes tot acht katten te kunnen houden. De rechter denkt daar anders over.

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het is schrijnend. In de eerste plaats voor de dieren, maar ook voor deze mensen die de zorg niet aankunnen en dat ook niet inzien.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een ochtend in november 2025 loopt de 52-jarige Hanifi naar zijn auto. Onder zijn ruitenwisser zit een briefje: hij zou een schuld hebben bij Agit en die moet hij betalen.

Hanifi loopt zijn huis weer in en belt Agit. De conclusie van het gesprek is dat de schuld toch niet zou bestaan en de twee spreken af om het de volgende dag verder uit te praten, bij Hanifi in de straat.

Hanifi trommelt zijn zoon, een bemiddelaar en nog twee anderen op. Ze staan te wachten als Agit in een witte auto de straat in rijdt. Vanaf dat moment is het onduidelijk wat er is gebeurd: volgens de familie van Hanifi stapt Agit uit en schiet hij direct op Hanifi, die dat niet overleeft. Volgens Agit is er juist een worsteling, waarna hij zich verdedigt door op Hanifi te schieten.

In de rechtbank vertelt Agit dat opnieuw. Terwijl hij dat vertelt, lopen de emoties hoog op. Hanifi’s weduwe is erg emotioneel en toont een foto van haar man. Hanifi’s zoon vraagt in zijn slachtofferverklaring om antwoord op de vraag waarom dit is gebeurd.

Verslaggever Theresia Schouten volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Er waren veel emoties in de zaal. Voor de kinderen van het gezin van Hanifi is het erg lastig; zijn weduwe vertelt dat het gezin verscheurd is door de dood van Hanifi. Ze vragen zich af wat er gebeurd is en het lijkt me erg lastig dat daar mogelijk nooit een antwoord op komt.” 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Heel even lette taxichauffeur Cas niet op, zo zegt hij in de rechtbank. Hij keek even naar de passagier naast hem, daarna naar de navigatie en het volgende moment botste hij op een maaltijdbezorger.

Die maaltijdbezorger raakte ernstig gewond. In de rechtbank legt Cas uit hoe hij zich voelt: „Het is gewoon kut. Ik ben een hele stomme lul geweest en verwijt het mezelf tot op de dag van vandaag.”

Het is niet het enige waarvoor hij zich moet verantwoorden in de rechtbank. In december 2023 was hij betrokken bij het laten exploderen van een koelkast door zwaar vuurwerk en benzine. Ook hielp hij mee met het bouwen van een vreugdevuur, wat later uitmondde in rellen met de politie.

Volgens Cas is de explosie vooral de schuld van andere jongens, en blijft het bij de nieuwjaarsnacht onduidelijk wie een aanhanger klaarzette om het vuur in te rijden.

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: „Cas moet mogelijk een hoge prijs betalen voor wat er gebeurd is. Maar dat is voor de slachtoffers ook zo. Het enige positieve is dat dit wel een wake-upcall lijkt te zijn voor Cas.” 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 23-jarige Noah lijkt de ideale penningmeester voor de Westlandse voetbalclub V.V. Verburch: hij studeert accountancy, werkt in de accountancy en voetbalde jarenlang voor de club. Maar onder zijn beheer verdwijnt er 130.000 euro uit de clubkas.

In de rechtbank moet Noah uitleggen wat er gebeurd is. Hij vertelt dat hij al sinds zijn 15de gokt op illegale sites. Twee jaar lang werkte hij voor zo’n site, waarbij hij betaald werd in gokwaarden. Die zette hij in, maar hij verloor vooral.

Als hij stopt met werken voor de goksite, gaat hij zijn eigen geld inzetten. Tot hij op zijn 21ste helemaal geen geld meer heeft.

Dat is het moment dat hij penningmeester wordt. Naar eigen zeggen betaalt hij een keer per ongeluk een rekening van de club met zijn eigen betaalrekening. Als hij de vorige penningmeester vraagt hoe hij dat kan oplossen, zegt hij volgens Noah dat hij dat geld gewoon kan overmaken naar zijn privérekening.

En zo begint Noah met gaten vullen: hij maakt geld over van de club naar zijn eigen rekening. Het gaat om 89 transacties, van honderden tot tienduizenden euro’s.

Pas als er 130.000 euro is verdwenen, wordt het opgemerkt. Hoewel de club via een benefietavond de schade heeft gedekt, moet Noah toch in de rechtbank verschijnen. Hij schaamt zich voor wat hij heeft gedaan, zegt hij.

Verslaggever Fred Vermeer volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Zijn vriendin was erbij in de rechtbank. Toen hij vertelde hoe zij hem altijd is blijven steunen, barstte hij in tranen uit. Dat was erg indrukwekkend.”

Dit is de nieuwste aflevering van de podcastserie De Zaak X. De complete serie beluister je via deze site! Elke week een mailtje als de nieuwste aflevering online staat? Schrijf je dan hieronder in!

LUISTER OOK naar onze dagelijkse nieuwspodcast Praat Mee met AD

KIJK OOK naar deze nieuwsvideo’s:

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Kaylee en Anna een 9,5 krijgen voor een muziekoptreden op school, zijn ze blij. Maar als docent Bart (61) zegt dat ze er een 10 van kunnen maken, willen ze dat wel. Daarvoor moeten ze bij Bart thuis in Amersfoort nog een nummer van ABBA zingen.

Ze gaan met hem mee in zijn auto. Eenmaal in de studio op Barts zolder liggen er latexpakjes voor hen klaar. Vlak voor het optreden begint, loopt Bart nog even naar beneden en op dat moment zet Kaylee haar telefoon in de opnamestand. Dat besluit van Kaylee blijkt later goud waard: het is bewijs bij haar aangifte. Op apparaten van Bart worden 2400 foto’s en video’s van jonge meisjes gevonden.

Op de beelden is te zien dat hij meisjes in de leeftijd van 8 tot 16 jaar betast. In de rechtbank zegt Bart meerdere keren dat hij het ‘afschuwelijk vindt dat hij te ver is gegaan’ en dat hij ‘zich dagelijks zorgen maakt om hun welzijn’.

Verslaggever Piet van Dijk volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant. „Meerdere slachtoffers vertelden dat ze hun gevoel van veiligheid kwijt zijn en dat ze niemand meer dichterbij willen laten komen. Ook vertelde een van de meisjes dat ze wilde dat ze toch maar had geluisterd naar haar onderbuikgevoel.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.